Korkunca neden dişlerimiz birbirine vurur?

Acıktığımızda karnımız gurulduyor. Güzel bir yiyecek gördüğümüzde tükürük salgımız artıyor, ağzımız sulanıyor. Korkunca çenemiz titriyor, tüylerimiz diken diken oluyor. İnsan bedeni yüz binlerce yıl önce de aynı özelliklere sahipti. Yani ilk insan da bu işleyiş düzenine sahipti.

Fizyolojik olarak ilk insanlardan farkımız yok, dış tehlikeler karşısında hala onlar gibi tepki veriyoruz. Ancak günümüzde strese ve korkulara yol açan o kadar çok modern etkenler var ki, bunlar sebebi ile, ilk insanlara göre daha çok hastalık ve dert ile baş etmek zorunda kalıyoruz…

Bir insan büyük bir tehlike veya korku verici olayla karşılaşınca vücudu otomatikman kendini savunmaya hazırlar. Bunu yaparken kendini savunmak için bazı kasları hazır hale getirir, gerekirse kaçmada kullanacağı bazı kasları da seçer. Diğer canlılarda olduğu gibi insanda da dişler ve çene savunmanın ana mekanizmalarıdır. Eleştirildiğimizde de savunmaya geçmemizin ve cevap vermeye çalışmamızın esası budur.

Korktuğumuzda Çenedeki kaslar titremeye başlar, bu da sanki dişler takır takır birbirlerine vuruyorlarmış gibi bir görüntü yaratır. Bu arada aynı şekilde bacaklardaki kaslara da koşmaya hazırlanma uyarısı gider. Buradaki kaslar da hazırlık halinde titremeye başlarlar. Çok korkan bir insanın bacaklarının zangır zangır titremesi de bundandır.

Korkunca tüylerimizin diken diken olması da bununla ilgilidir. Cildimizdeki her kıl ve saç teli bir küme istemsiz kas hücresi ile donatılmıştır. Korkunca savunma refleksiyle bu minik kaslar kasılır ve tüylerimiz dikleşir.

Üşüyünce tüylerimizin dikleşmelerinin anlamı ise farklıdır. Kıllar aşırı soğukta dikleşerek, daha geniş bir yüzey oluşturur ve ısı alışverişini dengelemeye çalışırlar.